Fotograaf worden na het onderwijs: de carrièreswitch van Emilie Zangarelli

Veel fotografen deden eerst een heel ander beroep in loondienst. Emilie Zangarelli stond voor de klas. Vandaag is ze fotograaf, gespecialiseerd in zwangerschap, geboorte en onderwaterfotografie, leidt ze andere fotografen op en is ze een van de meest gevolgde gezichten in de Franstalige fotografiewereld.

In deze aflevering overloopt ze met Anthony Heukmes elke stap van haar traject, ook de minder glorieuze, en vertelt ze wat ze anders zou doen.

Wie is Emilie Zangarelli?

Emilie Zangarelli (website in het Frans) is sinds 2013 professioneel fotograaf en runt Studio Zangarelli in Seine-et-Marne, vlak bij Parijs. Ze specialiseerde zich in twee domeinen die haar passioneren: zwangerschap en gezin (zwangerschap, geboorte, baby, familie) en onderwaterfotografie.

• Een voormalig leerkracht: kleuteronderwijs, basisonderwijs en daarna middelbaar onderwijs, met een specialisatie in leerlingen met een beperking.
• Een trainer: ze leidt fotografen op in geboorte-, zwangerschaps- en onderwaterfotografie, in kleine groepjes in haar studio, individueel of online.
• Een stem die gevolgd wordt: ze is erg actief op sociale media en ambassadeur van merken die ze al gebruikte, zoals Sigma voor haar objectieven.

Voor haar zijn lesgeven en opleiden twee andere beroepen dan fotograaf zijn: mooie foto's maken is niet genoeg om het anderen te kunnen aanleren. Haar verleden als leerkracht gaf haar de basis van de didactiek en vooral de reflex om zich aan te passen aan elke leerling.

1. Van leerkracht naar fotograaf: zo verliep de carrièreswitch

Zoals bij veel zwangerschaps- en newbornfotografen begint alles bij haar eigen zwangerschap. Na een shoot bij een fotograaf die indruk op haar maakt, probeert ze zelf haar pasgeboren zoon te fotograferen… met een resultaat dat ze zelf een ramp noemt. Ze schakelt dan een professional in, Magali Tinti, die haar een boek over kinderfotografie en de aankoop van een echte camera aanraadt.

Drie maanden tussen de eerste camera en het eigen bedrijf

Ze koopt haar camera in augustus en registreert zich in november als auto-entrepreneur, een Frans statuut voor kleine zelfstandigen, vergelijkbaar met een zzp'er. Niet uit ambitie, maar uit voorzichtigheid: zodra mensen uit haar omgeving om foto's vragen, wil ze kunnen factureren, in orde zijn met de wet en verzekerd zijn. Ze werkt dan als fotograaf naast haar voltijdse baan als leerkracht.

Fulltime fotograaf: een samenloop van omstandigheden

De grote sprong was geen impulsieve beslissing. Bij de geboorte van haar tweede kind krijgt ze geen overplaatsing naar een school dicht bij huis: ze zou drie uur per dag onderweg zijn. Ze neemt een jaar onbetaald verlof en gaat fulltime aan de slag, met het recht om terug te keren naar het openbaar onderwijs.

"Ik had nooit het lef gehad om tegen mezelf te zeggen: kom, ik ga fulltime voor de fotografie."

Emilie Zangarelli

2. Burn-out en te lage prijzen: de fout van het begin

Na een eerste periode waarin alles rozengeur en maneschijn is, raakt Emilie overbelast. Haar tarieven zijn te laag, ze doet drie shoots op woensdag, en dan nog op zaterdag en zondag, en bewerkt 's nachts, bovenop haar baan op school. Na twee jaar krijgt ze wat ze zelf een "fotoburn-out" noemt en stopt ze met alles.

Zes maanden later komt de passie terug. Ze begint opnieuw, maar met slechts enkele shoots, en verhoogt haar prijzen flink. Onverwacht resultaat: de vraag stijgt nog. Met meer tijd per shoot heeft ze meer plezier en worden haar foto's beter.

Je prijzen berekenen in plaats van gokken

Vandaag zit ze in het hogere segment en berekent ze haar tarieven op basis van drie elementen:

• de tijd die ze aan de shoot besteedt;
• de tijd die ze aan nabewerking besteedt;
• haar investeringen (materiaal, uitgeleende outfits, prints).

Ze blijft er ook sereen onder: mochten haar boekingen ooit dalen, dan past ze haar tarieven of haar manier van werken aan. Andere modellen werken ook heel goed, zoals minisessies, die erg rendabel zijn voor wie ze goed weet te organiseren, ook al past dat ritme niet bij haar.

"Probeer het, stop, verhoog je prijzen, denk goed na over het aanbod dat je tegenover die verhoging zet."

Emilie Zangarelli

Anthony wijst op het voordeel dat ze toen had: met haar salaris als leerkracht kon ze zonder risico een prijsverhoging testen. Dat is precies wat ontbreekt bij fotografen die al fulltime werken en hun prijzen niet durven te verhogen, uit angst al hun klanten te verliezen.

3. Je eerste klanten vinden: eerst lokaal, dan Instagram

Ze krijgt vaak de vraag hoe ze doorbrak op Instagram. Haar antwoord verrast: het is niet Instagram dat haar klantenkring heeft opgebouwd.

• Facebook, waar ze al heel actief was voor ze fotograaf werd: haar vrienden vertelden over haar werk aan hun vrienden.
• Op het terrein: flyers in grote hoeveelheden, vroedvrouwen aanspreken en vooral er met iedereen over praten, van de bakker tot de ouders aan de schoolpoort.
• Het netwerk van collega's: als je andere fotografen leert kennen, raden jullie elkaar aan wanneer iemand volgeboekt of met verlof is.

"De klanten zijn er, ze zijn overal om ons heen."

Emilie Zangarelli

Haar redenering: op Google concurreer je met alle fotografen uit de regio. In je directe omgeving ben je misschien de enige fotograaf die ze kennen.

4. Mond-tot-mondreclame begint bij de beleving

Emilie vertelt een veelzeggende anekdote: een internationale beroemdheid kwam naar de studio zonder ook maar één foto van haar gezien te hebben. Een vriend, een trouwe klant van Emilie, had gewoon gezegd dat ze "een goede fotograaf was, en sympathiek".

Anthony, zelf met zijn gezin klant bij heel wat shoots, bevestigt het: een leek ziet weinig verschil tussen twee goede fotografen, maar herinnert zich zijn hele leven het moment dat hij beleefde. Emilie koos haar eigen huwelijksfotograaf trouwens om die reden: haar man wilde iemand die discreet en aangenaam was, niet per se de mooiste beelden.

"Ze kunnen je kopiëren, ze kunnen hetzelfde doen als jij. Maar wie je bent, dat kunnen ze niet kopiëren."

Emilie Zangarelli

Concreet begint de beleving al voor de shoot: het onthaal, en een voorbereiding waarmee je begrijpt waarom de klant komt en wat hij van zijn foto's verwacht. Voor meer gereserveerde fotografen valt dat te leren: glimlachen, interesse tonen in mensen, empathie tonen.

5. Werken vanuit een thuisstudio: voor- en nadelen

Emilie ontvangt haar klanten bij haar thuis, in een echte thuisstudio: achtergronden aan het plafond op de benedenverdieping, opslag en een kledingkast boven. Ze zou een ruimte kunnen huren, maar wil dat niet.

Om haar gezinsleven te beschermen werkt ze niet op woensdag en niet in het weekend, behalve bij uitzondering: een shoot op zaterdag, zondag of een feestdag kost een toeslag. Een aanpak die andere fotografen delen, zoals Audrey Gueton, die thuisstudio en studio vergelijkt voor haar intieme portretshoots.

6. Prints inbegrepen en een beeldpresentatie

Emilie is sterk geëvolueerd in de verkoop van producten, of liever van dragers, het woord dat een cursist haar voorstelde en dat ze overnam:

1. In het begin: enkel digitale bestanden.
2. Daarna: albums, die ze te duur vond voor haar klanten.
3. Vandaag: fine-art prints inbegrepen in al haar pakketten. Klanten krijgen ook de digitale bestanden, maar gaan altijd naar huis met geprinte beelden.

Van download naar presentatie in de studio

Jarenlang leverde ze de foto's in een online galerij en zag ze haar klanten daarna niet meer terug. Later stapte ze over op een beeldpresentatie: de klanten komen terug naar de studio, ontdekken hun beelden op een groot scherm bij een kop koffie, nemen hun prints mee en kunnen albums en wanddecoratie bestellen.

Haar angst, "ze gaan niet terugkomen", bleek ongegrond: voor de klanten verlengt die afspraak de beleving. Ze hoeft niet eens te verkopen, ze vragen er zelf om. De klik kwam er na een gesprek met een collega die al zo werkte.

Let wel: dit vraagt voorbereiding. Je moet de tijd voor bestellingen, het samenstellen van albums, verpakken en verzenden becijferen voor je je prijzen vastlegt.

7. Fotowedstrijden: een echt verkoopargument

Emilie nam deel aan wedstrijden tussen fotografen en won verschillende prijzen. Ze haalt er twee voordelen uit:

• Zelfvertrouwen: zien dat haar beelden erkend worden door vakgenoten.
• Een commercieel argument: haar klanten zijn gevoelig voor prijzen, veel meer dan voor haar werk als trainer.

Haar advies aan fotografen die klanten of zelfvertrouwen missen: durf het, de investering is beperkt (een paar foto's insturen). Maar overdrijf niet: als je elke maand een prijs wint, verwatert de boodschap. Ze heeft zelf trouwens een pauze ingelast.

8. Trainer en influencer: wat bekendheid verandert

Delen gaat haar natuurlijk af: ze beantwoordt alle berichten, toont achter de schermen in stories en steunt op een community die haar hielp om zelfvertrouwen te krijgen. De merken kwamen naar haar toe omdat ze hun producten al gebruikte.

Om het tempo vol te houden, heeft ze het klantenbeheer uitbesteed aan een vriendin die ze in dienst nam: zij beantwoordt de e-mails en maakt de eerste selectie. Emilie benadrukt ook dat Fotostudio haar dagelijks tijd bespaart.

Maar bij haar klanten weegt die bekendheid weinig door: de meesten weten niet dat ze andere fotografen opleidt. Wat hen wel imponeert, zijn de prijzen die ze won en de bekende personen die in de studio gefotografeerd werden.

Fouten die je beter vermijdt als je fotograaf wordt na een carrièreswitch

FAQ: fotograaf worden als carrièreswitch