Trouwfotograaf met internationale klanten: het verhaal van Thibault Chappe

Australiërs, Amerikanen, Zwitsers, Frans-buitenlandse koppels: de helft van de bruidsparen van Thibault Chappe woont buiten Frankrijk. Toch vindt 99 % van zijn huwelijken plaats op een uur of twee van zijn huis, tussen Aix-en-Provence, de Luberon en de Côte d'Azur. Een fotograaf voor destination weddings die nauwelijks reist, dus.

In deze aflevering vertelt hij aan Anthony Heukmes hoe hij bijna toevallig trouwfotograaf werd, waar zijn klanten echt vandaan komen, wat fotowedstrijden en diploma's waard zijn, en hoe hij vandaag huwelijken, zijn studio en zijn engagement in de beroepsfederatie combineert.

Wie is Thibault Chappe?

Thibault Chappe (website in het Frans) is professioneel fotograaf in Aix-en-Provence. Als specialist in huwelijksreportages werkt hij op een fotojournalistieke manier: het bruidspaar zijn dag laten beleven, zo weinig mogelijk ingrijpen en de details, de blikken en de banden tussen de naasten vastleggen.

• Een voormalige generalist: in het begin fotografeerde hij van alles, van huwelijken tot food, bedrijven en orkesten.
• Een medeoprichter: met Sophie Bourgeix en Etienne Clotis richtte hij het Maison de la Photographie d'Aix-en-Provence op, een plek waar elke fotograaf expert is in één domein. Vijf jaar lang leefde hij alleen van huwelijksfotografie.
• Een bekroonde fotograaf: Master QEP (Master Qualified European Photographer), behaald met een reeks huwelijksreportagebeelden, lid van het Franse nationale team voor de World Photographic Cup en houder van de Franse titel Portraitiste de France.
• Een portretfotograaf: hij nam een studio voor artistieke portretten over, Studio Chappe, waar hij zwangerschappen, gezinnen en portretten fotografeert.

Hij is ook trainer en spreker, en was op het moment van de opname communicatiedirecteur van de FFPMI (Fédération française de la photographie et des métiers de l'image), de Franse beroepsfederatie voor fotografen en beeldberoepen.

1. Hoe word je trouwfotograaf?

Bij Thibault Chappe was het geen carrièreplan. Vrienden vragen hem om hun huwelijk te fotograferen; eerst weigert hij, want hij vindt huwelijksfotografie niet echt "prestigieus". Uiteindelijk zegt hij ja… en dat wordt een echte openbaring.

Een vak waarin je overal en altijd goed moet zijn

Huwelijksfotografie sprak hem net aan omdat het moeilijk is. Op één dag moet je:

• het oneindig kleine fotograferen, zoals de ringen en de details;
• de sfeer van een locatie weergeven en natuurlijke, spontane portretten maken;
• in de volle zon werken en daarna in het halfduister van een kerk;
• de beweging van het avondfeest, de flits en de instellingen onder controle houden.

"Omdat het ingewikkeld is, vind ik het leuk. Het is zoals patisserie: een kleine aanpassing kan alles veranderen."

Thibault Chappe

2. Hoe trek je als trouwfotograaf buitenlandse klanten aan?

In tegenstelling tot wat je zou denken, reist Thibault bijna niet: hij wordt op zondag liever wakker bij zijn gezin. Het zijn de buitenlandse koppels die naar hem toe komen. Aix-en-Provence ligt op een uur van de Luberon, erg geliefd bij Amerikaanse en Angelsaksische koppels, en op een uur van de Côte d'Azur, waar veel koppels uit Oost-Europa trouwen.

Bij zijn buitenlandse klanten zit vaak een Franse expat met zijn of haar partner die terugkomt om in Frankrijk te trouwen, of een Amerikaans koppel dat voor de Provence kiest omwille van de Provence zelf. En omdat hij van zijn regio houdt, laat hij ze zien: de lavendel, de oranje zonsondergangen, het licht. Die beelden spreken rechtstreeks tot de verbeelding van die koppels.

"Ik denk dat zij mij eerder gekozen hebben, op basis van wat ik wilde tonen, dan dat ik hen gekozen heb."

Thibault Chappe

De locatie is een middel, geen doel

Een mooie locatie trekt klanten aan, maar kan de fotograaf ook in de val lokken. Thibault ziet veel mislukte foto's voor prachtige decors: omdat er een kasteel of de Eiffeltoren in beeld is, vergeet men het licht, de compositie en de emotie te verzorgen. Hij fotografeert trouwens ook heel eenvoudige huwelijken, "in een cabanon", een eenvoudig Provençaals huisje, die hij net zo sterk vindt.

Mik je op internationale klanten, dan moet je website als fotograaf je regio tonen zoals jij ze beleeft, met het bruidspaar centraal in de beelden, in plaats van een simpele galerij met prestigieuze locaties.

3. Moet je je stijl opleggen aan je bruidsparen?

Thibault probeert niet bij elk huwelijk dezelfde visuele signatuur op te leggen. Een bruid in een prinsessenjurk in een kasteel fotografeert hij niet op dezelfde manier als een bruid met een bloemenkroon in een veld. Contrast, tegenlicht, warme of koele tinten, zwart-wit: die keuzes hangen af van de sfeer van het moment, niet van een preset die op alles wordt toegepast.

Hij keerde ook de trends de rug toe. Er was een tijd waarin je bepaalde beelden moest maken om op bepaalde blogs te verschijnen; hij zei tegen zichzelf dat "mode uit de mode raakt". Een huwelijksreportage getuigt van het leven van een familie: ze moet tijdloos blijven.

"Het blijven mijn foto's, maar ik ga ze niet op dezelfde manier kruiden."

Thibault Chappe

4. Hoe trek je bruidsparen aan die bij je passen?

Zijn antwoord past in een citaat van Oscar Wilde dat hij vaak herhaalt: "Wees jezelf, alle anderen zijn al bezet." Op zijn website vertelt Thibault over zijn vrouw, zijn dochter, muziek en musea. Het resultaat: de koppels die contact met hem opnemen, delen vaak zijn interesses.

Tijdens een kennismaking, live of via videocall, praat hij "over alles behalve het huwelijk": de laatste documentaire, een tentoonstelling, een concert. Daar ontstaat de klik, en daarom vertrouwen koppels hem hun dag toe: omdat hij "op hen lijkt". Hij herinnert zich een huwelijk waar op het feest Guns N' Roses en Megadeth te horen waren: niet erg traditioneel, maar een van zijn favoriete huwelijken.

Hij wil ook niet 100 % van de koppels die hij ontmoet binnenhalen: hij wil bruidsparen met wie het klikt, omdat hij zich op de grote dag enorm inzet.

5. Waar komen de klanten van een trouwfotograaf vandaan?

Na 12 jaar in het vak en 300 tot 400 huwelijken, met gemiddeld een honderdtal gasten per huwelijk in de Provence, hebben tienduizenden mensen hem aan het werk gezien. Zo komen zijn klanten bij hem terecht:

Het geval van de Master QEP spreekt boekdelen: Amerikaanse koppels gaan naar de website van de Federation of European Photographers (FEP), filteren op Franse Master QEP's en komen uit bij de enige die gespecialiseerd is in huwelijken (op het moment van de opname). Ze bellen hem op en leggen uit dat ze niets van fotografie kennen, maar dat dat diploma hen geruststelt.

"Je bent niet goed omdat je een diploma hebt. Maar als er werk achter zit, is het wel een geweldige toegangspoort."

Thibault Chappe

6. Fotowedstrijden en diploma's: welke kies je?

Thibault maakt eerst een onderscheid tussen twee logica's. In een wedstrijd moet je die dag beter zijn dan de anderen: "Ik heb altijd veel medelijden gehad met wie naast Usain Bolt loopt." Een diploma bevestigt dan weer een bepaald niveau: het is een competitie met jezelf, en die verkiest hij.

De belangrijkste titels voor een fotograaf in Frankrijk

Hij geeft grif toe dat die titels weinig bekend zijn bij het grote publiek: "Geen enkele van mijn klanten weet wat het is." En de criteria verschillen: een foto die bij Fearless wint, wint niet per se bij de FEP, en omgekeerd. De juiste keuze hangt dus af van de waarden die je deelt met elke wedstrijd. Dat merkte ook Emilie Zangarelli, voor wie prijzen een echt verkoopargument werden bij haar klanten.

7. Waarom deelnemen aan een fotowedstrijd?

Jarenlang vond Thibault wedstrijden nutteloos. Alles veranderde in 2015, toen Sophie Bourgeix hem overhaalde om deel te nemen aan de wereldbeker fotografie. Toen hij zijn computer opende, bekeek hij zijn beelden met de blik van een jurylid en niet meer met die van zijn klanten: een vergeten uitsnede, een slecht gekozen objectief, een slordige bewerking.

"Het niveau dat een internationaal jurylid verwacht, ligt niet tussen het mijne en dat van mijn klanten: het ligt erboven."

Thibault Chappe

Een positieve spiraal, tot in je prijzen

Door op dat niveau te mikken, moest hij elk beeld zorgvuldiger componeren. Hij beschrijft de kettingreactie: beter werk, betere foto's, een betere beleving, klanten die meer op hem lijken en meer uitgeven, waardoor hij zijn prijzen kon verhogen. Wil je weten waar jij staat, dan helpt een prijscalculator voor fotografen je om te controleren of je tarieven de waarde van je werk volgen.

Je beelden tonen, ook als je twijfelt

Je hoeft niet te wachten tot je tien jaar ervaring hebt: sommige beginners hebben een blik die anderen nooit zullen hebben. Zijn advies: laat je foto's bekritiseren door andere fotografen, zonder het verhaal achter het beeld te vertellen ("als ik mijn vrouw een wazige foto van mijn dochter laat zien, zal ze zeggen dat het een mooie foto is omdat het haar dochter is"). Hij onthoudt ook een uitspraak die aan Leonardo da Vinci wordt toegeschreven: details maken de perfectie, en perfectie is geen detail.

Maar hij weet ook zijn zelfvertrouwen te bewaren: een foto die collega's maar "matig" vonden, won een Borvo de rubis op een internationale portrettentoonstelling. Zoals de natuurkundige Etienne Klein zegt, die hij citeert: niets vinden is al een ontdekking doen. Niets winnen is al vooruitgang.

8. Waarom een studio openen als trouwfotograaf?

Door zich in huwelijken te specialiseren, moest hij zwangerschapsfotografie opgeven, een onderwerp waar hij dol op is: "kiezen is verliezen". Verschillende gebeurtenissen brachten hem terug naar het portret: de geboorte van zijn dochter in 2013, en daarna het overlijden van zijn moeder in 2017. Hij werd zich bewust van het belang van wat hij het fotografisch erfgoed van gezinnen noemt.

In de studio vertelt hij niet meer wat er gebeurt, hij bouwt het beeld op: licht wordt een middel om de persoon te onthullen. Hij ontvangt er aanstaande mama's, gezinnen en kinderen, maar ook ernstigere momenten: een grootmoeder van 83 die het portret kwam laten maken dat ze aan haar kleinkinderen wil nalaten, of iemand in behandeling voor kanker die een fiere herinnering aan die periode wilde bewaren.

"Ik heb mijn mama verloren, en wat ik vandaag mis, is niet haar lichaam, maar wie ze was."

Thibault Chappe

De studio is een natuurlijk verlengstuk van zijn huwelijksfotografie: de meeste van zijn bruiden komen terug als ze zwanger zijn, en sommige klanten reizen door heel Frankrijk voor een zwangerschapsshoot bij hem.

9. Hoe combineer je huwelijken en een studio?

Huwelijken zijn niet meer helemaal seizoensgebonden (zijn eerste huwelijk van het jaar vond plaats op 18 januari), maar het gros blijft geconcentreerd in de mooie maanden. De studio vult dus vooral de tijd die hij vroeger aan lezingen en creatief werk besteedde. Om beide te combineren, gooide hij zijn organisatie om:

• Buffers: in augustus, voor de geboortepiek van september, neemt hij minder huwelijken op weekdagen aan om ruimte te houden voor zwangerschapsshoots.
• Realistische levertermijnen: hij kondigt zijn bruidsparen nu een langere termijn aan dan die van hun vrienden het jaar ervoor.
• Een geoptimaliseerde workflow: sneller materiaal, een gereorganiseerde nabewerking, zonder in te boeten aan kwaliteit.
• Time blocking: vaste tijdsblokken voor elke taak, en niets anders in die tijd.
• Automatisering: zijn klanten boeken hun afspraak online, in plaats van de vijf e-mails van vroeger om een moment te vinden.

In 2020, zonder fysieke afspraken, leverde hij zijn reportages ook via videocall op, met een diavoorstelling op een gedeeld scherm, iets wat hij stressvoller vindt dan de reacties van zijn bruidsparen live te zien. Precies daarom is een beeldpresentatie ter plaatse zo waardevol wanneer dat kan.

"Alle tijd die je niet aan saaie dingen besteedt, besteed je aan toffe dingen."

Thibault Chappe

10. Waarom lid worden van een fotografenfederatie?

Thibault engageerde zich bij de FFPMI niet omdat hij ze perfect vond, maar omdat hij ze noodzakelijk vond en ze wilde verbeteren. Eerst was hij voorzitter van de regio PACA (Provence-Alpes-Côte d'Azur), daarna werd hij communicatiedirecteur van de federatie.

Hij herinnert eraan dat de FFPMI geen club is: het is de representatieve beroepsorganisatie van fotografen tegenover de Franse overheid. De gezondheidscrisis van 2020 toonde dat aan: de federatie schreef een coronaprotocol en zorgde ervoor dat de regering de moeilijkheden van fotografen erkende, vooral die van trouwfotografen, zodat ze toegang kregen tot steunmaatregelen.

Hij vat zijn werk samen in drie pijlers:

1. Verenigen: een nationaal netwerk en regionale groepen waar fotografen elkaar helpen.
2. Verdedigen: het beroep vertegenwoordigen, oneerlijke concurrentie bestrijden en strijd voeren, zoals rond pasfoto's.
3. Promoten: het vakmanschap van fotografen in de kijker zetten, via diploma's, wedstrijden en de pers.

Toen kostte het lidmaatschap ongeveer 195 euro per jaar, "een twintigtal euro per maand" voor een organisatie die je vak verdedigt. En hij doet een oproep aan jonge fotografen: kom je visie op het beroep van morgen delen.

Fouten die je beter vermijdt als trouwfotograaf

FAQ: trouwfotograaf en internationale klanten