In 2017 verkozen tot beste trouwfotojournalist ter wereld door de WPJA, vertelt William Lambelet wat fotowedstrijden hem hebben opgeleverd, en wat ze hem bijna hebben doen verliezen. Een reportage voorbereiden zonder opdringerig te zijn, de juiste bruidsparen aantrekken, een twintigtal Indiase bruiloften fotograferen en er een boek over maken: zijn aanpak, zonder filter.

Kort samengevat:

Wat William Lambelet, trouwreportagefotograaf sinds 2009, uit zijn traject onthoudt:

• Geen leverancier en geen vriend: je moet in de intieme kring van het bruidspaar komen zonder zelf een rol te spelen in hun bruiloft

• Wedstrijden laten je groeien: preciezere kaders, naamsbekendheid, opleidingen en lezingen, op voorwaarde dat je wedstrijden kiest die jouw aanpak waarderen

• Maar ze kunnen de betekenis doen verdwijnen: na zijn WPJA-titel in 2017 besefte hij dat hij voor de wedstrijden werkte en niet voor zijn klanten

• Minder tonen om beter aan te trekken: een sobere website, zonder koppelfoto's, die bruidsparen aantrekt die bij zijn aanpak passen

• De bruiloft als tijdsbeeld: zeven jaar en een twintigtal bruiloften in India leidden tot het boek 7

Hij ontdekte fotografie toen hij de bruiloft van vrienden fotografeerde, een maand nadat hij zijn eerste digitale camera had gekocht, volledig in automatische stand. Twaalf jaar later is William Lambelet een van de referenties in trouwreportage in Frankrijk: fotograaf van het jaar bij de WPJA in 2017, spreker in Mexico, Zuid-Afrika, Rusland en Brazilië, trainer, en auteur van een boek over de rituelen en gebruiken van Indiase bruiloften.

In gesprek met Mathieu Vitrat, fotograaf en podcastmaker bij Fotostudio, legt hij uit hoe hij zijn bruiloften voorbereidt zonder standaardvragenlijst, waarom hij de koppelfoto's van zijn website heeft gehaald, wat een twintigtal bruiloften in India hem hebben geleerd, en waarom een wereldtitel hem bijna deed stoppen met trouwfotografie.

Wie is William Lambelet?

William Lambelet is professioneel trouwfotograaf sinds 2009, gevestigd in de Hérault, tussen Montpellier en Béziers. Hij werkt overal in Frankrijk en in het buitenland, met een fotojournalistieke aanpak: hij vertelt het verhaal van de bruiloft zonder in te grijpen.

  • Fotograaf van het jaar bij de WPJA (Wedding Photojournalist Association) in 2017, een titel die hij in 2021 opnieuw zou behalen, enkele maanden na deze aflevering.
  • Spreker gedurende twee jaar in het buitenland: Mexico, Zuid-Afrika, Rusland, Brazilië.
  • Trainer in kleine groepen in Frankrijk, en in workshops op Indiase bruiloften.
  • Fotojournalist: hij documenteert ook bruiloften voor persprojecten.
  • Auteur van 7, een fotoboek over de rituelen en gebruiken van Indiase bruiloften, het resultaat van zeven jaar documentatie.
  • Mede-organisator van Rise Up, een evenement met vertaalde masterclasses van buitenlandse fotografen.

Vandaag toont zijn website williamlambelet.fr werk in zwart-wit en in kleur, dat hij omschrijft als "juiste" en "menselijke" fotografie, en zet ze zijn onderscheidingen in de kijker: twee keer beste trouwfotojournalist ter wereld volgens de WPJA, laureaat van de Photographies de l'année (Foto's van het jaar) in 2016 en Europees Meesterfotograaf van de FEP in 2025.

1. Hoe word je trouwreportagefotograaf?

Als tiener fotografeert William niet, maar hij verslindt de reportages in het tijdschrift Géo, waarop zijn vader geabonneerd is. Hij is gefascineerd door die reportagefotografen, die hij ziet als "doorgevers van verhalen". Dan breekt het digitale tijdperk aan: hij koopt een camera, en een maand later vragen vrienden hem om hun bruiloft te fotograferen. Zijn techniek is "zo goed als nul", alles staat op automatisch.

Voor hem was dat juist een geluk: hij ontdekte fotografie via de bruiloft, met zijn instinct en zijn eigen blik, zonder vooraf in een mal te zijn geduwd. Zijn reportagebenadering heeft hij nooit losgelaten: fotojournalistiek, lezingen en opleidingen, alles blijft verbonden met die manier om een bruiloft te vertellen.

Je plek vinden: geen leverancier en geen vriend

Om een bruiloft "van binnenuit" te fotograferen, moet je in de intieme kring van het bruidspaar komen. Maar te veel nabijheid heeft een keerzijde: het bruidspaar laat je uiteindelijk meedoen. Zijn voorbeeld is eenvoudig. Als de bruid hem vraagt haar jurk van de hanger te halen, weigert hij: wat hij wil, is de getuige fotograferen die de jurk gaat halen.

"Ik vind dat je geen leverancier moet zijn, en ook geen vriend van hen."

William Lambelet

Onthoud: in een trouwreportage moet je aan de juiste afstand werken. Dichtbij genoeg om toegelaten te worden in de intimiteit van de dag, ver genoeg om nooit zelf een rol te spelen in de bruiloft.

2. Wat heb je aan fotowedstrijden voor trouwfotografen?

William raakt al vroeg geïnteresseerd in wedstrijden, op het moment dat er competities opduiken die een nieuwe generatie trouwfotografie in de kijker zetten, dichter bij wat hij wil tonen. De eerste jaren wint hij niets. Toch is dat net wat hem doet groeien.

De voordelen, op volgorde

  • Precisie: de wedstrijden hebben hem ertoe aangezet zijn kaders te verzorgen en juistere momenten te zoeken, die zich "in een fractie van een seconde" afspelen.
  • Naamsbekendheid: zodra hij de eerste prijzen won, namen bruidsparen rechtstreeks contact met hem op via de wedstrijdsites, en ontdekten andere fotografen zijn werk.
  • Nieuwe activiteiten: die zichtbaarheid opende de weg naar opleidingen en lezingen.
  • Klanten in het buitenland: via een Engelse wedstrijdsite nam een Amerikaans koppel van Indiase afkomst in 2014 contact met hem op voor zijn eerste bruiloft in India.

Je wedstrijden kiezen

Er bestaan talloze wedstrijden, en William heeft er in de loop der jaren een aantal laten vallen. Zijn advies: hou de wedstrijden die jouw aanpak waarderen, wat hij liever je "universum" noemt dan je stijl. Dat hij meer gewicht hecht aan de WPJA, heeft twee redenen. Ten eerste mag je er alleen foto's van het afgelopen jaar insturen: je kunt niet putten uit een voorraad beelden die je al jaren verzamelt, je moet elk seizoen goed zijn. Ten tweede bestaat de jury uit journalisten, beeldredacteurs en gerenommeerde fotografen die niet uit de trouwfotografie komen. Een blik van buitenaf, die dichter ligt bij die van het bruidspaar, terwijl het in veel wedstrijden "altijd dezelfde juryleden" zijn en dus altijd dezelfde beelden die bovendrijven.

Voor een andere kijk op het onderwerp vertelt fotograaf Thibault Chappe ook wat fotowedstrijden hebben veranderd in zijn carrière als trouwfotograaf.

Onthoud: een wedstrijd is nuttig als hij je doet groeien en jouw manier van fotograferen in de verf zet. Kijk wie er jureert, en op welke beelden.

3. Kan een gewonnen wedstrijd je werk zijn betekenis doen verliezen?

Tot 2017 vertrekt William naar elke bruiloft met één doel: beelden meebrengen voor de wedstrijden. Hij aarzelt niet om een kwartier of twintig minuten aan één foto te besteden. Dan wint hij de prijs die hij het meest begeerde, fotograaf van het jaar bij de WPJA. De vreugde is enorm, maar maakt in de weken daarna plaats voor "bijna een trauma".

"Ik werkte voor die beelden en niet voor mijn klanten."

William Lambelet

Zijn bruidsparen waren tevreden, zijn beelden waren mooi en zeer verzorgd. Maar hij had zijn "heilige graal" bereikt en wist niet meer waartoe zijn werk diende. Hij vroeg zich zelfs af of hij niet zou stoppen met trouwfotografie.

Het bruidspaar vertellen, niet de dag

Zijn antwoord was om het verhaal van het bruidspaar weer centraal te zetten. Hij interesseert zich niet meer in de eerste plaats voor het verloop van de dag, maar voor wie ze zijn, en voor de banden die ze hebben met hun gasten. Een bruidegom vertelde hem dat hij al tien jaar ruzie had met zijn vader: "hij staat achteraan in de kerk, je zult hem niet goed zien". Tijdens de receptie, toen de vader naderbij kwam en zijn hand op de schouder van zijn zoon legde, wist William dat dit een van de sterkste momenten van de bruiloft was. Voor ieder ander een banale scène.

"Vandaag beschouw ik de trouwdag als een middel om het verhaal van het bruidspaar te vertellen."

William Lambelet

Onthoud: erkenning van je vakgenoten vervangt niet de betekenis die je klanten aan je beelden geven. Als je hun verhaal kent, zie je makkelijker de momenten die er echt toe doen.

4. Hoe bereid je een trouwreportage voor zonder opdringerig te zijn?

Geen urenlange afspraken. De eerste dient om zijn werkwijze voor te stellen: vaak tekent William niet voor hij die afspraak heeft gehad, en hij vindt het "een beetje opdringerig" om in dat stadium persoonlijke vragen te stellen. Zodra het contract getekend is, plant hij een of twee afspraken, vaak via videogesprek, omdat veel van zijn klanten in het buitenland wonen.

Geen standaardvragen

Hij wil niet weten van welk merk de jurk is, noch elk detail van de planning: als een detail belangrijk is in hun verhaal, begint het bruidspaar er zelf wel over. Hij heeft geen vragenlijst. Hij laat hen praten over hun band met familie en vrienden, en brengt dat als een manier om blunders op de grote dag te vermijden. De mooie verhalen, en de gevoelige, komen dan vanzelf naar boven.

Op de grote dag: volgen, en bijna niets vragen

  • Een paar groepsfoto's: zijn bruidsparen willen die vaak niet, maar hij spoort hen aan er toch enkele te maken, voor de ouders en grootouders, voor wie ze wel belangrijk zijn.
  • Een kort koppelmoment, vaak op het einde van de receptie, voorgesteld als een pauze om op adem te komen. Het is het enige moment waarop hij hen iets vraagt.
  • Een voortdurende aanwezigheid: hij volgt hen de hele dag, verplaatst zich met hen als dat kan, en zegt hen dat ze hem gerust mogen vragen om even buiten te gaan, bijvoorbeeld tijdens de voorbereidingen.
  • Geen loveshoot: zijn bruidsparen hechten er niet aan, en dat soort foto's past niet bij wat hij toont.

Onthoud: de voorbereiding van een reportage draait minder om de planning dan om menselijke relaties. Luister naar wat het bruidspaar over hun naasten vertelt: daar zitten de sterke beelden verstopt.

5. Hoe trek je bruidsparen aan die bij je passen?

Volgens William is de fout van veel trouwfotografen dat ze "duizendpoten" zijn: ze kunnen alles, en vrij goed, maar ze zetten niet in de verf wat hen uniek maakt.

Het budget is niet het juiste criterium

In 2021 ligt zijn gemiddelde orderbedrag tussen 3.000 en 4.000 euro. Niet al zijn bruidsparen hebben veel middelen: sommigen besteden 20 tot 25 procent van hun trouwbudget aan fotografie, omdat het belangrijk voor hen is, terwijl zeer welgestelde koppels soms harder onderhandelen. Het belangrijkste is volgens hem klanten te vinden bij wie je je goed voelt, en die je de ruimte geven om je eigenheid te ontwikkelen. Om je eigen tarieven af te zetten tegen je kosten en je tijd, is de prijscalculator voor fotografen een goed vertrekpunt.

Een website die minder toont

William heeft alle koppel- en loveshootfoto's van zijn website gehaald. Hij verloor klanten, maar won bruidsparen die hem vertrouwen en die vaak sterke verhalen hebben, omdat ze dat in zijn beelden voelden. Hij deed het in stappen, want je moet er ook van kunnen leven, en hij is van plan nog meer foto's weg te halen dan hij er zal toevoegen. Als je je etalage in die geest herdenkt, zegt een sobere website voor fotografen, met weinig tabbladen en een strakke selectie, duidelijker wat je aanbiedt.

"Door koppelfoto's van mijn website te halen, ben ik natuurlijk klanten kwijtgeraakt. Maar ik heb wel aan kwaliteit gewonnen."

William Lambelet

Onthoud: wat je toont, trekt aan wat je morgen zult fotograferen. Toon alleen het werk dat je opnieuw wilt doen.

6. Een Indiase bruiloft fotograferen: wat mag je verwachten?

Williams eerste Indiase bruiloft, in 2014, duurt vier en een halve dag. De familie stelt voor dat hij in het ouderlijk huis slaapt in plaats van in een hotel: hij bivakkeert op een stukje bank, in het gezelschap van enkele kakkerlakken, maar kan het bruidspaar zo volgen vanaf 5 uur 's ochtends, tot aan de gebeden aan de oever van de Ganges om het water voor de avondceremonie te halen. Sindsdien heeft hij er een twintigtal gefotografeerd.

"Bij die bruiloft in India, zoals bij alle bruiloften in India, heb je nul referentiepunten."

William Lambelet

Wat India hem heeft geleerd

  • Je instinct laten werken: zonder referentiepunten anticipeer je niet op wat je denkt te zien, en ontwikkel je je reactievermogen.
  • Op je hoede zijn voor het voor de hand liggende: de lokale fotografen stoppen soms allemaal net op het moment dat voor hem de meeste betekenis heeft, gewoon omdat het in de ceremonie niet belangrijk is.
  • Blijven ontdekken: sommige rituelen zijn gemeenschappelijk voor heel India, andere verschillen naargelang de familie, de kaste of de regio. Hij ontdekt nog op elke bruiloft nieuwe gebruiken.
  • Begrijpen wie beslist: in India kiest het bruidspaar bijna niets van hun eigen bruiloft. Huwelijken zijn vandaag "half gearrangeerd": de ouders stellen een kandidaat voor, de aanstaande bruid of bruidegom mag nee zeggen, maar geen tien keer.

Eén beeld dat alles samenvat

Zijn favoriete foto is niet de sterkste qua compositie: een bruidegom die op de schouders van dansers door de menigte wordt gedragen, en op de achtergrond vier Russische muzikanten die op stoelen enkele meters hoog aan een plantenmuur hangen. Een van hen, een violiste, houdt zich doodsbang vast aan de muur. Een beeld dat volgens hem de grootsheid en de buitensporigheid van Indiase bruiloften samenvat, waar alles om weelde draait.

Onthoud: een cultuur fotograferen die je niet kent, dwingt je te observeren zonder je gewoontes te projecteren. Een uitstekende training, ook voor je bruiloften dichter bij huis.

7. Waarom een fotoboek over Indiase bruiloften?

In 2021 publiceert William 7, een fotoboek ingedeeld in hoofdstukken per ritueel en gebruik, met een omvangrijk tekstgedeelte. Zeven jaar documentatie, in beeld en in tekst, in een land met honderden dialecten, en dus evenveel manieren om eenzelfde gebruik te benoemen. Het boek richt zich in de eerste plaats tot een Franstalig publiek, dat veel over India praat zonder te weten hoe het land werkt, te beginnen met het kastensysteem.

Waarom "7"

De titel verwijst niet naar de zeven jaar werk, ook al vond hij dat toeval wel mooi. Het getal zeven staat centraal in de hindoeïstische cultuur: tijdens het religieuze huwelijk wordt de sluier van de bruid met zeven knopen aan de sjaal van de bruidegom vastgemaakt, waarna het bruidspaar zeven keer rond het vuur loopt en zeven geloften uitspreekt.

De bruiloft als tijdsbeeld

William ziet de bruiloft als een tijdsmarkering, sociaal en maatschappelijk. In India verandert de samenleving heel snel en hij vreest dat sommige gebruiken over 20 of 30 jaar verdwenen zullen zijn. Hij blijft trouwens bruiloften documenteren voor de pers, over onderwerpen als de positie van de vrouw, die aan het einde van de bruiloft haar familie verlaat, of de arbeidsomstandigheden van de "kleine handen" achter de grote bruiloften. En dat geldt ook in Europa: de foto's van bruidsparen met mondmasker uit 2020 en 2021 blijven het beeld van een tijdperk.

"Wij, fotografen en reporters, zijn doorgevers van verhalen."

William Lambelet

Hij werpt daarbij een praktische vraag op: voor zijn projecten in India had hij vooraf toestemming gevraagd om de beelden te gebruiken. Voor je eigen bruiloften bespaart een gebruiksclausule in je contract als trouwfotograaf je heel wat vragen, vandaag en over twintig jaar.

Afdrukken, steeds weer

Al enkele jaren vindt William het onmisbaar dat zijn bruidsparen naar huis gaan met een afgedrukte drager. Digitaal garandeert niets, herinnert hij eraan: "nog niet zo lang geleden zetten we alles op VHS". Het boek heeft die overtuiging versterkt, en heeft voor hem de deuren geopend naar de Indiase gemeenschap in Frankrijk, en naar fotofestivals die interesse hebben in een tentoonstelling.

Onthoud: een persoonlijk langetermijnproject kan je commerciële activiteit voeden: het scherpt je blik aan, maakt je bekend bij een nieuw publiek en geeft betekenis aan je werk.

8. Hoe leer je trouwfotojournalistiek?

Het doorgeven van kennis kwam met de tijd. William onderscheidt twee formats. De lezingen, kort, dienen om de geest te openen en een aanpak voor te stellen; ze lieten hem ook kennismaken met het universum van fotografen van andere continenten. De opleidingen gebeuren in kleine groepen, minder dan tien personen, altijd met een praktijkgedeelte gevolgd door feedback.

Drie werkpunten

  • Compositie: erin slagen "alles mooi in het beeld te passen", een van zijn sterke punten.
  • De fotojournalistieke aanpak: elk beeld betekenis geven.
  • Je universum vinden: individuele begeleiding om iedereen te helpen "deuren open te duwen" en het profiel van de duizendpoot achter zich te laten.

Hij waarschuwt zijn cursisten meteen: hij kan hen leren zijn zwart-witbeelden te maken, maar dat is niet het doel. Om de twee jaar organiseert hij ook een workshop op Indiase bruiloften, in januari of februari, tijdens het hoogseizoen: de ene dag fotografeer je, de volgende dag bespreek je de beelden, gedurende drie tot vier dagen.

Rise Up, om inspiratie van elders op te doen

Samen met een vriend richtte hij Rise Up op: drie dagen vertaalde masterclasses met grote buitenlandse fotografen met een sterk universum, en een laatste workshop met een fotograaf die geen bruiloften doet. Het idee was niet om een "zoveelste evenement" over trouwfotografie op te zetten, maar om fotografen in Frankrijk te geven wat ze missen om verder te komen.

Onthoud: een opleiding mag je niet leren je trainer te kopiëren. Zoek opleidingen die je helpen je eigen universum te vinden, en laat je inspireren door fotografie buiten de trouwwereld.

Aflevering opgenomen in het voorjaar van 2021, op het einde van de coronacrisis. William spreekt over een seizoen met minder bruiloften, meer kleine bruiloften overdag, en opleidingen en evenementen waarvan de data op die periode betrekking hadden. Zijn huidige activiteit en onderscheidingen staan op zijn website.

Fouten om te vermijden in een trouwreportage

Op basis van de ervaring van William Lambelet:

✗ Zelf een rol gaan spelen in de bruiloft door te dicht bij het bruidspaar te staan.

✗ Fotograferen voor wedstrijden in plaats van voor je klanten.

✗ Te persoonlijke vragen stellen al bij de eerste afspraak.

✗ De dag vertellen in plaats van het verhaal van het bruidspaar.

✗ Een duizendpoot zijn die alles toont wat hij kan, zonder zijn eigenheid in de verf te zetten.

✗ De foto's alleen digitaal laten, zonder afgedrukte drager.

✗ Met je eigen referentiepunten naar een bruiloft uit een andere cultuur gaan in plaats van te observeren.

FAQ: trouwreportage

Wat is documentaire trouwfotografie?

Het is een aanpak van de trouwreportage waarbij de fotograaf de dag vertelt zonder in te grijpen: weinig of geen poses, een voortdurende aanwezigheid bij het bruidspaar en beelden die hun verhaal en hun band met hun naasten tonen. William Lambelet vraagt het bruidspaar alleen om een paar groepsfoto's en een kort moment met z'n tweeën.

Wat is de WPJA?

De Wedding Photojournalist Association is een internationale vereniging die wedstrijden organiseert voor trouwfotojournalistiek. Je mag er alleen foto's van het afgelopen jaar insturen, beoordeeld door journalisten, beeldredacteurs en fotografen die niet uit de trouwfotografie komen. William Lambelet werd er in 2017 en in 2021 verkozen tot fotograaf van het jaar.

Hebben fotowedstrijden voor trouwfotografen zin?

Ja, als ze je laten groeien en jouw aanpak in de verf zetten. Ze brengen precisie, naamsbekendheid, klanten en soms lezingen of opleidingen op. William Lambelet waarschuwt wel voor het omgekeerde: door te fotograferen voor wedstrijden werkte hij uiteindelijk voor zijn beelden in plaats van voor zijn klanten.

Wat kost een trouwreportage?

De tarieven verschillen sterk naargelang ervaring en regio. In 2021 noemde William Lambelet, internationaal bekroond, een gemiddeld orderbedrag van 3.000 tot 4.000 euro, met bruidsparen die soms 20 tot 25 procent van hun trouwbudget aan fotografie besteden omdat het belangrijk voor hen is.

Moet je een loveshoot doen voor de bruiloft?

Het is niet verplicht. William Lambelet biedt er geen aan: zijn bruidsparen hechten er niet aan en hij toont geen enkele koppelfoto op zijn website. Hij kiest liever voor een eerste afspraak om zijn werkwijze voor te stellen, en daarna een of twee gesprekken om het verhaal van het bruidspaar en hun band met hun naasten te begrijpen.

Hoe verloopt een Indiase bruiloft voor een fotograaf?

Een Indiase bruiloft duurt vaak meerdere dagen, met talrijke rituelen die verschillen naargelang de familie, de kaste en de regio. De fotograaf verliest er al zijn westerse referentiepunten en moet observeren zonder te anticiperen. William Lambelet fotografeerde er een twintigtal, waarbij hij het bruidspaar soms al vanaf 5 uur 's ochtends volgde.

Hoe vind je je eigen stijl als trouwfotograaf?

Door te stoppen met alles te willen tonen. William Lambelet raadt aan om je eigenheid in de verf te zetten in plaats van een duizendpoot te zijn, de beelden die je niet meer wilt maken van je website te halen, en inspiratie te zoeken in fotografie buiten de trouwwereld. Zijn opleidingen bevatten persoonlijke begeleiding rond die vraag.

Ontdek het werk van William Lambelet

Trouwreportages in zwart-wit en in kleur, in Frankrijk en in het buitenland: bekijk zijn werk op zijn website, williamlambelet.fr. Zijn boek 7 over Indiase bruiloften is verkrijgbaar in zijn webshop.

Dit artikel is gebaseerd op aflevering #035 van de Fotostudio-podcast (in het Frans), gepresenteerd door Mathieu Vitrat en opgenomen in het voorjaar van 2021. De citaten van William Lambelet zijn vertaald uit het Frans. Zijn kijk op wedstrijden, voorbereiding en het kiezen van je klanten is nog altijd actueel.

Minder administratie, meer tijd voor je klanten

Contracten, facturen, galerijen, boekingen, vragenlijsten: meer dan 3.000 fotografen gebruiken Fotostudio om hun bedrijf dagelijks te beheren.

Probeer het gratis

Geen creditcard nodig • 2 maanden gratis proberen