Cocktailfotograaf en trouwfotograaf: het verhaal van Benjamin Brette

Een huwelijk fotograferen betekent het onverwachte in een halve seconde vastleggen. Een cocktail fotograferen betekent alles onder controle hebben, van de reflectie op het glas tot het laatste ijsblokje. Benjamin Brette doet allebei: hij is een gerenommeerde trouwfotograaf in Parijs en maakt daarnaast beelden van dranken, flessen en bars voor de vakpers en voor merken van sterke drank.

In gesprek met Eloa Landais, fotograaf en verantwoordelijke voor de opleidingen bij Fotostudio, blikt hij terug op zijn carrièreswitch, op de manier waarop hij zich verbreedde zonder ooit de huwelijksfotografie los te laten, en op de onverwachte deuren die de fotografie voor hem opende, van Roland-Garros tot de Spiegelzaal van Versailles.

Wie is Benjamin Brette?

Benjamin Brette is een trouwfotograaf uit de regio Parijs (Île-de-France), die zijn koppels ook volgt in de rest van Frankrijk en in het buitenland. Zijn aanpak is die van de reportage: spontane, moderne en oprechte beelden, eerder dan geposeerde foto's.

• Een carrièreswitch: in 2010 verlaat hij zijn vaste baan, dankzij een vrijwillige vertrekregeling, om fotograaf te worden.
• Een drankfotograaf: cocktails, flessen, bars en sterke drank, voor de vakpers uit de barwereld en voor merken.
• Een bedrijfsfotograaf: reportages op evenementen, photobooths, en zelfs foto's van het centrale court van Roland-Garros tijdens de verbouwing, voor een fabrikant van schijnwerpers.

Op het moment van de opname, in januari 2021, verdeelt hij zijn werk bijna gelijk tussen huwelijken en de wereld van dranken.

1. Hoe word je trouwfotograaf na een carrièreswitch?

Benjamin omschrijft zijn traject zelf als "het vreselijk klassieke scenario van de carrièreswitch". Hij had toen een goedbetaalde baan, dicht bij huis, met comfortabele uren, maar ontzettend saai. Wanneer zijn bedrijf een herstructurering aankondigt met heel gunstige vertrekvoorwaarden, waagt hij de sprong: hij geeft zichzelf twee jaar om te slagen, of om op zijn gezicht te gaan.

De keuze voor huwelijken ligt bijna voor de hand. Hij fotografeert al als amateur, en tijdens zijn studententijd was hij dj op bruiloften. Fotografie aan de ene kant, huwelijken aan de andere: "deal".

Een school van zelf uitzoeken

Geen mentor en geen modebladen: Benjamin noemt zichzelf een "fotografiegeek". Zijn grote leerschool was het forum van Hardware.fr, een Franse computersite met een grote gemeenschap van fotografen. Daar leerde hij dingen die hij vandaag nog gebruikt. Via mond-tot-mondreclame ontmoet hij daarna andere fotografen, ontdekt hij de GNPP (de Franse nationale vereniging van beroepsfotografen) en een generatie die de huwelijksfotografie afstoft met een meer documentaire aanpak.

Een eerste huwelijk gevonden op een forum

Om zijn eerste bruidsparen te vinden, past hij dezelfde methode toe: hij schrijft zich in op de grote vrouwenfora van die tijd, spoort toekomstige bruidsparen op die over hun trouwdatum praten en stuurt hun een privébericht om zijn diensten aan te bieden, heel transparant over het feit dat hij net begint. Zijn eerste huwelijk, een volledige dag met album en extra shoots, verkoopt hij voor 800 euro. Een prijs die hij vandaag correct vindt voor een beginner, op voorwaarde dat je je tarieven berekent op basis van je werkelijke tijd. Een tiental mooie beelden van dat huwelijk volstaat om zijn website te lanceren.

"Technisch zijn ze mislukt, maar qua intentie zijn ze niet mislukt."

Benjamin Brette, over zijn foto's uit 2010

2. Hoe blijf je trouw aan je bruidsparen als je het ene huwelijk na het andere doet?

Benjamin geeft toe dat hij zich een tijdlang verloor in "esthetische experimenten", ten koste van wat zijn klanten verwachtten. Hij hield er een eenvoudige regel aan over: de mooie zinnen die alle fotografen op hun website zetten, zoals "jullie verhaal vertellen", houden een belofte in.

"Wat we onze klanten beloven, moeten we ook echt waarmaken."

Benjamin Brette

Die lat hoog houden is makkelijker in april, na de winterstop, dan in september met 20 of 25 huwelijken in de benen. Maar voor het bruidspaar is het de dag van hun leven.

100 % van de foto's voor de klant

Veel fotografen gunnen zichzelf op elk huwelijk een paar beelden "voor zichzelf". Benjamin weigert in percentages te denken: als hij 20 % van de foto's voor zichzelf maakt, krijgen zijn klanten maar 80 % van zijn werk. Zijn doel is dat de beelden die hij zelf het mooiste vindt, ook de beelden zijn waar zijn bruidsparen het meest van houden. Zelfs groepsfoto's, die weinig creativiteit vragen maar enorm veel betekenen voor families, verdienen een perfecte belichting en kadrering.

Ben je zelf trouwfotograaf? Precies die zorg voor de klant levert je seizoen na seizoen aanbevelingen op.

3. Waarom bedrijfsevenementen toevoegen aan je huwelijksfotografie?

Al heel vroeg leert Benjamin de directeur kennen van een bureau voor evenementenfotografie, dat fotografen naar bedrijfsfeesten stuurt. Hij ontdekt een ander vak:

• reportages tijdens feesten en bedrijfsevenementen;
• photobooths, met greenscreens en directe afdrukken voor de gasten;
• gepersonaliseerde items: buttons, kerstballen en kerststerren met de foto van de deelnemers.

Het was geen manier om de huwelijken te ontvluchten, maar een kans om iets anders te zien. En vooral een activiteit die er goed mee te combineren valt: deze opdrachten vinden plaats 's avonds en door de week, nooit op zaterdag. Het bureau is intussen gesloten en de gezondheidscrisis heeft de evenementensector teruggeschroefd, maar Benjamin heeft een paar vaste klanten voor bedrijfsreportages gehouden.

4. Hoe wordt een trouwfotograaf cocktailfotograaf?

Toevallig, zoals zo vaak. Een organisator komt terecht op zijn website (een huwelijkssite) en vraagt hem een photobooth te verzorgen op een proefavond van het ginmerk Gordon's, op een woonboot in Parijs. Een onvergetelijke herinnering: een windstoot blaast een flitsparaplu met statief de Seine in.

De organisator belt hem opnieuw voor een ander drankmerk, en vertelt hem dan dat hij een vakblad leidt dat in bars verspreid wordt, en dat net een nieuwe vormgeving krijgt. Hij stelt Benjamin voor om een of twee foto's te maken. Benjamin heeft nog nooit foodfotografie gedaan, en zegt dat ook eerlijk. De uitgever geeft hem toch een kans. Jaren later maakt Benjamin nog altijd de covers van het blad.

"Het is zijn tijdschrift, het is zijn kindje. Hij heeft me echt vertrouwd om de coverfoto's te maken."

Benjamin Brette

Een mobiele studio, opgezet in de bar

Voor zijn eerste shoots legt Benjamin zich een kleine draagbare studio aan, die hij rechtstreeks installeert in de bar waar een bartender de cocktail maakt. Hij vindt het zo leuk dat hij er een tweede niche van maakt: de wereld van dranken in de breedste zin, ook alcoholvrije dranken, mocktails en zelfs een watermerk.

Een kleine wereld die draait op netwerk

Daarna volgt het een op het ander: journalisten die over hem praten, een communicatiebureau dat hem aan een merk voorstelt, een merk dat hem aanbeveelt bij een ander. Zoals elke professionele sector is de wereld van wijn en sterke drank een kleine wereld waarin vertrouwen snel rondgaat.

5. Heb je een aparte website nodig voor zakelijke klanten?

Voor Benjamin wel. Wanneer hij besluit om echt werk te maken van drankfotografie, bouwt hij een tweede website, uitsluitend voor professionele klanten. Zijn redenering: een merk van sterke drank dat op zijn site belandt, moet meteen beelden zien waarin het zich herkent. Trouwfoto's zouden voor zo'n merk geen enkele waarde hebben, en omgekeerd geldt hetzelfde voor toekomstige bruidsparen.

Eloa benadrukt het: huwelijksfotografie heeft, net als familiefotografie in de studio, bij zakelijke klanten soms een weinig flatterend imago. Twee aparte etalages zijn de manier om "heel professioneel te zijn met professionals". Met een tool om een website te maken als fotograaf is het beheren van twee gerichte websites helemaal niet onoverkomelijk.

Wanneer huwelijken de deur naar merken openen

Toch raken de twee werelden elkaar soms. Een merk waarvoor Benjamin alleen flessen in de studio had gefotografeerd, vroeg hem een promotietour langs bars in beeld te brengen… nadat het zijn trouwfoto's had gezien. Het merk wilde weten wat hij kon in beweging, spontaan.

6. Hoe fotografeer je glazen en flessen?

Eloa herinnert zich een opdracht voor luxe deurklinken: op zulke glanzende oppervlakken wordt elke reflectie een hoofdbreker. Benjamin bevestigt dat je reflecterende objecten niet zomaar even fotografeert. Hij zocht het uit met vallen en opstaan, deed talloze tests, kocht boeken en volgde een opleiding bij een foodfotograaf uit de regio Parijs.

Zijn rangorde van moeilijkheid:

• Kleine objecten zoals horloges en juwelen: het meest technisch, echt een kwestie van ervaring.
• Flessen: heel technisch, zeker in een "lifestyle"-sfeer, wanneer de fles goed moet uitkomen en toch natuurlijk in het decor moet blijven.
• Glazen: ook technisch, maar minder delicaat dan flessen.

"Je probeert, je test, je leest je in, je koopt boeken."

Benjamin Brette

7. Wie beslist over het beeld tijdens een cocktailshoot?

Dat hangt af van de klant. Benjamin onderscheidt twee situaties.

Voor de vakpers: carte blanche, binnen een briefing

Voor tijdschriften vertrekt hij met zijn opdracht onder de arm (bijvoorbeeld drie cocktails fotograferen in een bepaalde Parijse bar) en doet hij alles zelf, styling inbegrepen. De vrijheid is groot, maar wordt begrensd door een redactionele lijn:

• een lichtstijl die met de redactie is afgesproken;
• foto's die altijd staand zijn, met ruimte voor de tekst;
• een of twee herkenbare elementen van de zaak (een meubel, een schilderij, een decorstuk) zodat de bar herkenbaar blijft en het beeld niet anoniem wordt.

Voor merken: teamwerk

Met een merk werkt hij rechtstreeks met de marketingteams, soms met een communicatiebureau of een art director. Dan moeten drie of vier meningen op één lijn komen, en dat kan uren duren. Zoals ook foodfotograaf Fanette Rickert vertelt, wordt de styling soms aan specialisten toevertrouwd, en concentreert de fotograaf zich op het licht.

Voor Benjamin is één ding duidelijk: dit zijn opdrachtfoto's, bedoeld om door het merk in een welomschreven kader gebruikt te worden. Over de dragers, de duur en de prijs van dat gebruik onderhandel je, en die leg je vast in een contract voordat je factureert.

"Als ik als een stier alles omver was komen duwen, had ik nooit gedaan wat ik vandaag gedaan heb."

Benjamin Brette

8. Hoe behoud je je eigen stijl in verschillende werelden?

Benjamin kwam bij de fotografie terecht via architectuur, soms abstract. Zijn inspiratiebronnen zijn heel geometrisch, en die liefde voor grafische vormen loopt door al zijn werk: hij verwerkt ze in zijn huwelijksreportages wanneer dat past, net als in zijn cocktailcomposities. Eloa bevestigt het: je voelt die stijl ook in zijn huwelijken.

Plekken waar hij nooit had gedacht binnen te komen

Voor Benjamin is de mooiste verrassing van tien jaar in het vak de deuren die de fotografie voor hem opende:

• Roland-Garros: in opdracht van een fabrikant van schijnwerpers fotografeerde hij het court Philippe-Chatrier tijdens de werken, toen het dak en de verlichting werden geïnstalleerd.
• Versailles: tijdens een merkavond stond hij om 23 uur helemaal alleen in de Spiegelzaal.
• Het Palais Bulles van Pierre Cardin: hij fotografeerde er twee huwelijken, in een echt architecturaal kunstwerk.

Wat cocktails betreft, proefde hij onverwachte recepten: een negroni geïnfuseerd met gorgonzola, een cocktail met rundvleessap. Mixologie, vat hij samen, is vloeibare keuken: hetzelfde werk van smaakcombinaties als dat van een chef.

9. Huwelijken en merken: een evenwicht per seizoen

De twee activiteiten van Benjamin vullen elkaar perfect aan in de agenda. Huwelijken concentreren zich in het mooie seizoen en in de weekends; drankfotografie spreidt zich over de rest van het jaar, zonder de druk van één enkele datum.

Reportage aan de ene kant, studio aan de andere: "het beste van twee werelden", vindt hij. Hij heeft trouwens geen enkele zin om een portretstudio te openen. Zijn derde passie, straatfotografie, blijft een persoonlijk plezier, zonder winstdoel.

Aflevering opgenomen in januari 2021, tijdens de gezondheidscrisis. Benjamin merkt daarin op dat zijn bruidsparen geen foto's met mondmaskers wilden bewaren, in tegenstelling tot wat hij had verwacht.

10. Moet je je specialiseren of nieuwe projecten aannemen?

Eloa schetst de twee scholen: je specialiseren in een niche om er de beste in te worden, of je activiteiten vermenigvuldigen (schoolfoto's, zwangerschap, huwelijken, bedrijven). Benjamin weigert te kiezen. Je kunt van klassieke muziek en van metal houden; je kunt ook meerdere inkomstenbronnen hebben uit economische noodzaak, en dat is net zo eervol. Wie zich in één discipline verdiept, levert vaak ook opmerkelijk werk.

Het vertrouwen van een klant is goud waard

Zijn echte advies gaat over durf. Roland-Garros, het tijdschrift, de merken: telkens kwam men hem halen voor werk dat hij nog nooit had gedaan.

"Je moet niet te bang zijn om ja te zeggen. Iemand die je zijn vertrouwen geeft, moet je niet te snel nee verkopen."

Benjamin Brette

Op voorwaarde dat je transparant bent: zeg dat het nieuw is voor jou, en zet daarna hemel en aarde in beweging om het waar te maken. Dankbaarheid tegenover wie je vertrouwt is volgens hem de beste motivatie. En de basis blijft dezelfde van de ene foto tot de andere: licht, kadrering, techniek. Daarmee ben je uitgerust voor "99,99 % van het werk".

Hij sluit af met een les in bescheidenheid: een opdrachtfotograaf is geen kunstenaar die alles oplegt. Goed vastleggen wat er verwacht wordt in het contract, luisteren naar de klant en bereid zijn om "water bij de wijn te doen": dat is de sleutel tot een goede verstandhouding.

Welke fouten vermijd je als je je verbreedt naar cocktailfotografie?

FAQ: cocktailfotograaf worden