Fotografenkoppel: samen werken en verkopen met Catherine en Yann Faucher

Samenwerken met je partner: veel fotografen dromen ervan, en veel fotografen zien er ook tegen op. Catherine en Yann Faucher doen het al bijna 20 jaar. Yann opende zijn studio toen hij 20 was; Catherine kwam er een paar jaar later bij, „uit liefde”, en is nooit meer weggegaan. Samen fotograferen ze bruiloften, zwangerschappen, newborns, gezinnen en bedrijven, en ze hebben hun bedrijfsmodel gebouwd op de verkoop van producten in plaats van digitale bestanden.

In gesprek met Anthony Heukmes, oprichter van Fotostudio, vertellen ze hoe ze het werk verdelen zonder elkaar voor de voeten te lopen, hoe ze winstgevend blijven terwijl ze met z'n tweeën op elke klant staan, hoe hun verkoopsessie verloopt en waarom fotowedstrijden hun carrière hebben veranderd. Een nuttige aflevering voor elk fotografenkoppel, maar ook voor elke fotograaf die twijfelt om afdrukken en albums aan te bieden.

Wie zijn Catherine en Yann Faucher?

Catherine en Yann Faucher zijn een fotografenkoppel uit Ille-et-Vilaine, vlak bij Rennes in Bretagne. Op het moment van de opname, in het voorjaar van 2021, zit hun studio in Janzé, een stadje met zo'n 10.000 inwoners, waar ze al 22 jaar werken.

• Yann opende zijn studio op zijn twintigste. Hij doet alle shoots: loveshoots en trouwreportages, studiosessies (zwangerschap, baby, gezin) en zakelijke fotografie (corporate portretten, productfoto's, bedrijfsreportages).
• Catherine kwam 18 jaar geleden bij hem, na een paar banen die niets met fotografie te maken hadden (een bouwbedrijf, een autogarage, de rechtbank van koophandel in Rennes). Ze doet al het klantcontact, telefonisch en per mail, de administratie, een deel van de nabewerking, de verkoop en de levering. Ze fotografeert ook mee op bruiloften en assisteert Yann bij newborn- en peutershoots.
• Hun onderscheidingen: de titel Portraitiste de France (een Franse nationale portretwedstrijd), met de vermelding Honneur in 2015 en daarna Excellence Major in 2017 (eerste plaats), een QEP-kwalificatie voor bruiloften van de FEP (Federation of European Photographers) en een selectie in het Franse team voor het wereldkampioenschap fotografie, categorie bruiloften.

Volgens hun website studiofaucher.com zit Studio Faucher nu in Châteaugiron, op zo'n tien minuten van Rennes. Ze bieden er zwangerschaps-, newborn- en gezinsshoots aan (in de studio of buiten, met of zonder huisdieren), zakelijke portretten en bedrijfsreportages, trouwreportages in Bretagne en als destination wedding, en daarnaast pasfoto's, afdrukken, fotorestauratie en het digitaliseren van foto's en video's. Ook geven ze individuele fotografietrainingen.

1. Hoe werk je samen als fotografenkoppel?

Hun antwoord past in één zin: ieder zijn eigen rol. Yann staat achter de camera; Catherine regelt alles rondom de shoot. Bij een babyshoot ontvangt zij het gezin, maakt alles klaar, brengt ze naar de studio, en dan komt Yann voor de foto's. Bij een kind van 1 tot 3 jaar concentreert hij zich op de beelden terwijl zij het kind aan het lachen maakt en geruststelt.

„Omdat ieder zijn eigen taken heeft, is er geen concurrentie.”

Yann Faucher

Geen concurrentie, twee kantoren

Volgens Yann is dat het verschil met koppels waarin allebei de partners precies hetzelfde werk doen: als je dezelfde foto's maakt, ga je je al snel vergelijken („jij hebt meer verkocht”). Bij hen speelt dat niet. Ze hebben twee aparte kantoren, en ieder respecteert het terrein van de ander: Yann komt de presentatieruimte niet binnen als Catherine met klanten zit, en Catherine belt hem niet als hij met een bruidspaar op loveshoot is. In de zomer, als hij koppels aan zee gaat fotograferen, hebben ze allebei even wat ruimte.

Samen leren om hetzelfde te denken

Een tweede sleutel: ze volgen dezelfde opleidingen, tientallen in de loop der jaren, zowel over fotograferen als over ondernemen. Daardoor kan Yann zijn nabewerking aan Catherine overlaten: zij denkt zoals hij. En als een van beiden ziek wordt, kan de ander het overnemen. Voor Yann is dat trouwens geen kwestie van een relatie: een fotograaf die iemand in dienst neemt, moet precies hetzelfde nastreven, met duidelijke rollen en een gedeelde visie. Dat vertellen ook Gardères & Dohmen, een duo van trouwfotografen, in een andere aflevering van de podcast.

2. Hoe hou je na 20 jaar plezier in je vak?

Anthony vraagt het ronduit: ligt na twee decennia de sleur niet op de loer? Volgens Yann is er eigenlijk niets veranderd, en dat komt in de eerste plaats doordat hij nee durft te zeggen. In het begin wilde hij alles doen: mode, reclame, alles. Al snel merkte hij dat hij niet overal goed in was. Sindsdien volgt het koppel elke een à twee jaar een reeks opleidingen om er iets bij te leren, en ze gaan daarvoor naar de beste fotografen in elk vakgebied. Ten tijde van de aflevering is dat het fotograferen van oldtimers in de studio.

„Je moet altijd nieuwsgierig blijven en jezelf vernieuwen, anders raak je het beu.”

Catherine Faucher

Vernieuwen voor trouwe klanten

Hun klanten komen elk jaar of om de twee jaar terug. De uitdaging is om ze elke keer iets anders te bieden. Ieder zoekt apart inspiratie (Instagram, Facebook, trends), daarna beslissen ze samen. Catherine geeft het voorbeeld van zwangerschapsshoots: een paar jaar geleden investeerden ze in zwangerschapsjurken, maar voor beelden die bij hun eigen stijl passen, zonder gespecialiseerde collega's na te doen.

Veelzijdig in plaats van gespecialiseerd

Ze kregen vaak het advies om zich te specialiseren, „zoals in Amerika”. Ze kozen bewust voor het omgekeerde. Yann kijkt reikhalzend uit naar het trouwseizoen en is in de herfst weer blij met de gezinsshoots. In één week kan hij een bruiloft doen, een newborn en op zondag een grote gezinsshoot met drie generaties. Juist die afwisseling zorgt er volgens hem voor dat je niet opgebrand raakt.

3. Hoe blijf je winstgevend met twee mensen op elke shoot?

Anthony verwoordt het bezwaar dat veel luisteraars zullen hebben: „Ik kan mezelf al nauwelijks een salaris betalen, en zij staan met z'n tweeën op dezelfde klant.” Yann noemt de stappen, in deze volgorde: ontdekken wat je graag fotografeert, je kosten bepalen (in hun geval twee salarissen en een studio), en dan je klanten leren kennen. Bij hen blijft mond-tot-mondreclame de beste reclame.

Een berekende prijs, geen natte-vingerwerk

Catherine benadrukt het rekenwerk. Ze leerden het bij PhotoCoach, een Frans opleidingsprogramma voor fotografen (eerst bij André Amyot, later bij Marie-Astrid Dagas): elk bedrijf moet winstgevend zijn. Voor elk type shoot weten ze hoeveel tijd ze eraan kwijt zijn. Daaruit leiden ze het gemiddelde bestedingsbedrag per klant af dat nodig is om alle kosten te dekken en zichzelf een fatsoenlijk salaris te betalen, en vervolgens het aantal klanten dat ze moeten binnenhalen. Komen ze klanten tekort, dan is het tijd voor communicatie, marketing of samenwerkingen. Wil je die berekening zelf maken? Een prijscalculator voor fotografen geeft je een eerste basis op grond van je kosten en je doelen.

„Alles is berekend. We doen een shoot en we weten precies hoeveel tijd we eraan kwijt zijn.”

Catherine Faucher

Nooit onder de prijs gaan zitten

Het advies van Catherine aan beginners is duidelijk: probeer niet goedkoper te zijn dan je buurman. Dan trek je klanten aan die alleen voor de prijs komen. Op de dag dat je je tarieven moet verhogen om ervan te kunnen leven, ben je ze allemaal kwijt, want „er is altijd iemand die nog goedkoper is”. Samuel Malarik, die het koppel de verkoop in de studio leerde, volgt dezelfde redenering in zijn aflevering over winstgevend werken als fotograaf.

4. Waarom geen digitale bestanden meer verkopen?

Aan particulieren verkoopt Studio Faucher alleen fysieke producten: fotoboeken, wanddecoraties, ingelijste afdrukken. Bestanden zijn alleen voor zakelijke klanten. Die keuze dateert van 2015. Dat jaar gaan ze op aanraden van Samuel Malarik naar de beurs WPPI in Las Vegas en volgen ze de lezingen over trouwfotografie. Ze zien er Amerikaanse bruidsparen die een album kopen en niet om de bestanden malen. Terug in Frankrijk is de beslissing snel genomen: geen bestanden meer.

Bruiloften: een album in plaats van een usb-stick

In het begin vroegen bruidsparen nog om de bestanden, met collega's als voorbeeld die niets anders verkochten. Het koppel werkte daarom aan zijn producten: kwaliteitsalbums die je niet op internet vindt, met plexiglas, hout of echt leer. Het resultaat volgens Yann: 90% van de bruidsparen die contact opnemen, vraagt nooit meer om de bestanden. Ze komen voor een mooi album om te bewaren en met de familie te delen. Een sterk argument voor elke trouwfotograaf die niet langer wil concurreren op de prijs van bestanden.

Portretten: vanaf het eerste contact duidelijk zijn

Catherine is meteen bij de eerste aanvraag duidelijk: bij hen ga je naar huis met wanddecoraties, fotoboeken of ingelijste foto's. In de galerie van de studio hangen alleen wanddecoraties en liggen alleen albums om door te bladeren. Op de website staat het ook. Ze laat niemand op shoot komen die verwacht zijn bestanden te krijgen: geen dubbelzinnigheid, dus ook geen teleurstelling.

„Een klant die alleen bestanden wil, is niet onze klant.”

Yann Faucher

Zelf overtuigd zijn

Voor Yann begint alles daar: zelf overtuigd zijn van wat je verkoopt, en een klant die alleen bestanden wil gewoon doorverwijzen naar een collega. Anthony bevestigt dat op basis van wat hij van Fotostudio-gebruikers hoort: veel fotografen willen producten verkopen, maar durven de bestanden niet te weigeren. Hun verhaal blijft half om half, en dan komt de verkoop niet van de grond.

5. Hoe verloopt een verkoopsessie in de studio?

Na de shoot komen de klanten terug naar de studio om hun foto's te bekijken. Catherine ontvangt ze in haar presentatieruimte: een diavoorstelling met muziek op groot scherm, daarna samen met hen de beelden kiezen in de software ProSelect. Yann komt even goeiedag zeggen en checken of de foto's in de smaak vallen, en dan verdwijnt hij weer. „Verkopen, dat is niks voor mij”, zegt hij lachend: hij zou iedereen alles cadeau doen.

„Toen ik na de diavoorstelling het licht weer aandeed en mijn bruidspaar huilend op de bank zag zitten, dacht ik: dit is echt ongelooflijk.”

Catherine Faucher

„Niemand zal ooit terug willen komen”

Dat dachten ze toen Samuel Malarik hun de verkoop in de studio voorstelde. In werkelijkheid komt iedereen terug, zelfs met een werkgebied tot anderhalf uur rijden. Bruidsparen die in Parijs wonen en van wie ze de bruiloft fotografeerden, maken meerdere keren de reis heen en terug voor een zwangerschap en daarna een baby. De doos tissues staat altijd klaar op de salontafel.

Voor Catherine zou het gewoon opsturen van een online galerij „een onaf gevoel” geven. Thuis stellen klanten het bekijken uit tot morgen, en dan tot overmorgen. In de studio beleeft de fotograaf het moment samen met hen. Wil je zelf zo'n afspraak invoeren? Een goed voorbereide verkoopsessie in de studio laat je de beelden presenteren, de klant laten kiezen en de producten aanbieden, allemaal op één plek.

En als de klant niets koopt?

Dat is de grote angst van fotografen: een diavoorstelling voorbereiden voor niets. Yann geeft toe dat het gebeurt, maar zelden. In dat geval leggen ze de schuld niet bij de klant: ze gaan ervan uit dat ze hun werkwijze vooraf niet goed hebben uitgelegd. Catherine voegt eraan toe dat het geen ramp is: de klant komt misschien over een, twee of drie jaar terug voor iets anders. En de meesten weten bij aankomst al waarmee ze naar huis gaan: een collectie wanddecoraties, een album, of allebei.

6. Hoe hou je klanten jarenlang vast?

Studio Faucher volgt sommige gezinnen al meer dan tien jaar. Het record: een gezin dat al 12 jaar vier keer per jaar gefotografeerd wordt, bij elke verjaardag van de kinderen en met Kerstmis. Op bruiloften is Yann soms langer bezig met oud-bruidsparen begroeten die tussen de gasten zitten dan met zichzelf voorstellen. Iedereen noemt hen bij de voornaam.

Tijdens de coronacrisis woog die band zwaar: klanten belden om te vragen hoe ze het zonder bruiloften gingen redden, en gebruikten daarna hun vrije zaterdagen om een steeds uitgestelde gezinsshoot te boeken of hun tienjarig huwelijk te vieren. Wil je die band onderhouden zonder er je avonden aan kwijt te zijn? Een CRM voor fotografen bewaart de geschiedenis van elk gezin en elke shoot.

Met z'n tweeën, ook in het buitenland

Als een loveshoot buiten Bretagne plaatsvindt (Schotland, IJsland, Corsica, en Praag staat op het programma), zegt Yann gewoon tegen het bruidspaar dat Catherine ook meekomt. Terwijl het bruidspaar tickets, kamers en maaltijden betaalt. Nog nooit heeft iemand geweigerd: voor hen zijn die twee samen de studio.

7. En als je alleen werkt?

Anthony verplaatst zich in de solofotograaf, die al alles zelf moet doen: fotograferen, communicatie, administratie, en nu ook nog producten verkopen. Yann herhaalt dat fotografen die alleen werken „meer verdienste hebben” dan zij. Maar Catherine nuanceert: veel van hun bevriende fotografen werken alleen en doen het heel goed, op voorwaarde dat ze zich goed organiseren en niet alles door elkaar laten lopen.

Ze noemt de fotograaf Martin Morel, die een jasje aantrekt als hij in verkoopmodus gaat: een manier om die twee petten duidelijk te scheiden. Daarna zijn er drie hefbomen: opleiding (een foto die meteen goed is bij de shoot, scheelt uren retoucheren), goede productiepartners zodat je nooit vervelende verrassingen hebt met albums en wanddecoraties, en tools die je tijd besparen op het papierwerk. Catherine noemt Fotostudio als CRM en voor de opvolgmails, die de geautomatiseerde workflows op het juiste moment versturen zonder dat je eraan hoeft te denken.

8. Waarom meedoen aan fotowedstrijden?

Het wedstrijdavontuur van het koppel begint met een mislukking. In 2013 gaan ze voor de titel Portraitiste de France en halen die niet. Voor Yann is dat een flinke klap: ze leveren goed werk, maar worden niet erkend door hun vakgenoten. Hij maakt een lijst van de tien Franse fotografen die hij het meest bewondert, en jaar na jaar gaan ze bij hen in de leer. Het vervolg: Honneur in 2015, en daarna Excellence Major in 2017, waar ze als eerste eindigen.

„Het is een mooie uitdaging, je stelt je eigen werk in vraag. Kritiek moet je kunnen aanvaarden.”

Catherine Faucher

Wat wedstrijden je opleveren

• Weten waar je staat: bij Portraitiste de France wordt beoordeeld op afdrukken, met criteria als licht, afdrukkwaliteit en houding van het onderwerp.
• Jezelf in vraag stellen: als ze niets winnen, analyseren ze wat er ontbrak tegenover de „jonge gasten” die meer in de mode zijn.
• Deuren openen: opleidingen over trouwfotografie, een samenwerking met Dreambooks Pro, ontmoetingen met fotografen uit heel Europa.
• Op een andere manier communiceren: een halve pagina in kleur in Ouest-France, een grote Franse regionale krant, en klanten die binnenstappen met „Wereldkampioenen!”.

De keerzijde: onbereikbaar lijken

Catherine waarschuwt: door al die prijzen denken sommige klanten dat de tarieven bij elke titel omhooggaan. Hun prijzen zijn al lang niet veranderd, maar je moet het juiste evenwicht vinden. Ten tijde van de aflevering hadden ze Portraitiste de France trouwens even laten rusten en bereidden ze een opleiding over iets anders voor: hoe je met z'n tweeën een studio runt, met bruiloften en portretten, en wie wat doet.

Aflevering opgenomen in het voorjaar van 2021, tijdens de coronacrisis. De studio zat toen in Janzé; vandaag is hij gevestigd in Châteaugiron. De genoemde opleidings- en reisplannen hebben betrekking op die periode.

Fouten om te vermijden als fotografenkoppel

FAQ: fotografenkoppel